می دانی اخلاق کودک دورن آدمی است که اگر بهترین اسباب بازی را به او بدهند باز هم اسباب بازی خودش را خواهد خواست .از من تعریف نکن تنها نکته تعریفی ام کینه توز نبودن است من کسی هستم که تعارف به بودن می کند نه کسی که رو بر می گرداند .

تو به خودت ظلم  کردی و می کنی نمی دانم چطور خود را توجیه می کنی شاید توجیه لازم نداشته باشی هر چه باشد  تو مثل  من نیستی . من مثل کودکی به اغوش همسرم پناه می برم و تصور می کنم که اینجا تنها جایی است که بی ریا وجود تنهای مرا با عشق پذیرفت و غرورم را رشد داد و درست موقعی که از من هیچ نمانده بود مرا دوباره ساخت  . او می داند که زیر پوست این زن به ظاهر قوی و منطقی چه زن شکننده و هواس پرتی پنهان است .

شاید کج سلیقه ام ولی من مردها را با شکم دوست دارم و هیچ وقت به همسرم نمی گویم که شکمش را کوچک کند فقط در حدی بزرگ نشود که مجبور شوم برای او پیراهن جدید بخرم و دکمه اش برود در چشم کسی که روبرویش نشته .زن ها را هم با اندام ترکه ای نمی پسندم زن باید بدنی پر داشته باشد ولی شکم اش صاف باشد . مثل جنیفر لوپز یا شکیرا

قدر یادگاری ها را بدان چون بعید می دانم که خالص تر از آنها را تا آخر عمرت دریافت کنی .تو کم نبودی  حتی بیشتر از خودم بودی دیدم خودت دوست داری که کم باشی یا اصلا" نباشی و خیال می کردی که من پرپر می زنم و احساس کردم سربارم ...ولی نه من مثل مارمولک دم قیچی خود را ترمیم می کنم .و به آرزوهای خود می رسم روزی دکترای خصوصی میگیرم . بهترین وکیل این شهر می شوم  .روزی مادر صد ها یتیم می شم و حالا سرشار از عشق به موجودی وفادارم که شریک روزهایم است بی هیچ منتی و اکنون آنقدر خود را کامل می بینم که انسانی را تربیت کنم به او یاد می دهم که انسانی را بشناسد سپس او را ستایش کند .

خدا را هزارها بار شاکرم که تنهایم نمی گذارد که مرا می بیند که دوست من است خدایی در عمق وجودم است و اشکهایم را دید و لیاقتم را فهمید و البته می دانست چقدر ضعیفم .چرا که روا ندید بیش از این عذاب بکشم و تمام آرمانهایم را در مود یک شوهر ایده ال در مقابل دستانم قرار داد.

باید کودک درونم را آرام کنم و هر روز نماز شکر بخوانم و کتابش را در آغوش کشم که او فقط مرا می شناسد .  

نوشته شده در جمعه دوازدهم تیر 1388ساعت 12:42 توسط مریم بانو | |