تو به خودت ظلم  کردی و می کنی نمی دانم چطور خود را توجیه می کنی شاید توجیه لازم نداشته باشی هر چه باشد  تو مثل  من نیستی . من مثل کودکی به اغوش همسرم پناه می برم و تصور می کنم که اینجا تنها جایی است که بی ریا وجود تنهای مرا با عشق پذیرفت و غرورم را رشد داد و درست موقعی که از من هیچ نمانده بود مرا دوباره ساخت  . او می داند که زیر پوست این زن به ظاهر قوی و منطقی چه زن شکننده و هواس پرتی پنهان است .

شاید کج سلیقه ام ولی من مردها را با شکم دوست دارم و هیچ وقت به همسرم نمی گویم که شکمش را کوچک کند فقط در حدی بزرگ نشود که مجبور شوم برای او پیراهن جدید بخرم و دکمه اش برود در چشم کسی که روبرویش نشته .زن ها را هم با اندام ترکه ای نمی پسندم زن باید بدنی پر داشته باشد ولی شکم اش صاف باشد . مثل جنیفر لوپز یا شکیرا

قدر یادگاری ها را بدان چون بعید می دانم که خالص تر از آنها را تا آخر عمرت دریافت کنی .تو کم نبودی  حتی بیشتر از خودم بودی دیدم خودت دوست داری که کم باشی یا اصلا" نباشی و خیال می کردی که من پرپر می زنم و احساس کردم سربارم ...ولی نه من مثل مارمولک دم قیچی خود را ترمیم می کنم .و به آرزوهای خود می رسم روزی دکترای خصوصی میگیرم . بهترین وکیل این شهر می شوم  .روزی مادر صد ها یتیم می شم و حالا سرشار از عشق به موجودی وفادارم که شریک روزهایم است بی هیچ منتی و اکنون آنقدر خود را کامل می بینم که انسانی را تربیت کنم به او یاد می دهم که انسانی را بشناسد سپس او را ستایش کند .

خدا را هزارها بار شاکرم که تنهایم نمی گذارد که مرا می بیند که دوست من است خدایی در عمق وجودم است و اشکهایم را دید و لیاقتم را فهمید و البته می دانست چقدر ضعیفم .چرا که روا ندید بیش از این عذاب بکشم و تمام آرمانهایم را در مود یک شوهر ایده ال در مقابل دستانم قرار داد.

باید کودک درونم را آرام کنم و هر روز نماز شکر بخوانم و کتابش را در آغوش کشم که او فقط مرا می شناسد .  

وقتی از جلسه آمدم شریک مهربانم ناخنهای پایم را استون زد  و دوباره لاک زد . اپی لیدی را گرفت و افتاد به جان صورتم و مدام می بوسید و می گفت : نانازه نانازه

می دانی آن لحظه خوشبخت ترین زن روی زمین بودم و بیشتر و بهتر مطمئن شدم که خدای من مهربان است و تصیمیم بسیار خوبی گرفتم .

دوستان گذشته و دوران مجردی را که می بینی دچار حس نوستالژیک غریبی می شوی و یاد گذشته و کرده ها و داشته ها و با هم مرور کردن همه آنها جزو ایست زمان است در عمرت .

من چرا قواعد نگارش پارسی را رعایت نمی کنم و فعل و فاعل را پس و پیش می کنم ؟؟!!

شاید چون اینجا منم بدون هیچ قاعده ای

از لحاظ مباحثه ای کروبی را خلع سلاح و غیر مسلط یافتم و در جریان انتخابات به موسوی رای دادم که ...

همسر گرامی حتی وقت رای دادن هم نداشت که البته خوش به حالش و...

خاصیت انسان این است که اگر به وی بگویند چیزی را که نمی خوایی به تو نمی دهیم حتما " آن را خواهد خواست و حسرت اش را خواهد خورد .

وقتی صبحت را با مرد کوری که نمی داند از کدام طرف سوار تاکسی شود آغاز کنی و یا بد و بیراه گفتن به یکدیگر را به خاطر راهنما نزدن بشنوی باید بگویی همینه که هست و بی خیال به این فکر کنی که در این پرونده با وکیلی مشهور مشترکی یا که از آن مغازه می توان شلوار تو خونه ای قشنگی خرید .

خودت می توانی به زندگی حق بدهی وقتی یک ربع منتظر اتوبوسی و درست زمانی که سر می رسد سوار تاکسی می شوی .به زندگی حق می دهی که آمدن و رفتنت نه تراژدی باشد نه ملو درام یک اتفاق فوق فوق معمولی مثل وزیدن باد یا چه میدانم بگیردید برای تعابیر شاعرانه چون خیلی وقت است آرزوی شاعری را به کناری گذاشته و واقعیت را هضم می کنم

(لطفا" شما هم در نظر سنجی وبلاگ شرکت کنید )

بیدار شدم دیدم آنی که هست و باید باشد  کنارم خوابیده و محکم در آغوشش کشیدم جوری که هیچ وقت اینگونه نبود .

مرا در خانه سروی هست که اندر سایه سبزش

فراغ از سرو بستانی و شمشاد و چمن دارم

اینم عکس دومادیش. تو تالار روی سن مخصوص عروس و داماد . البته قدس ۱۹۴ سانته ها (قربون قدو و بالاش برم الهی )